Pogubiłam czas, jak drzewa liście.
Szukam słów pogubionych
W przestrzeni niepamięci.
Poplątane ścieżki prostuję,
By nie zgubić właściwej 
wiodącej przez życie.
Idę, wciąż idę przed siebie…..
Jeszcze promieniem słońca
Przebijam się przez mgłę,
By dotrzeć do końca.
Pogubiony czas nie wraca.
Zaciera ślady, ustawia zegary,
Liczy minuty, godziny -
Wieczny i niezmordowany.

             30.06.2013