Bajeczne kształty, zwidy, figury,
     Suną po niebie pierzaste chmury.
     Lekkie i zwiewne wróżą pogodę,
     Ogromne, ciężkie przynoszą wodę.
     
     Zjawy, miraże, kłębów obłoki,
     Tworzą krajobraz piękny, szeroki.
     Bielą błękity na nieboskłonie
     W puszystym wnętrzu wszystko utonie.
     
     Puszysta nicość otula ziemię
     Z wiatrem wyrusza w dalsze przestrzenie.
     Płynie i płynie, tak wciąż bez końca
     Raz bliżej ziemi, raz bliżej słońca.